English
Anabelizim

Letër bashkëshortit që do doja mos ta kisha njohur kurrë

Letër bashkëshortit që do doja mos ta kisha njohur kurrë
Foto: Shutterstock

Përshëndetje burri im,

Po të shkruaj anonimisht, jo se nuk kam guximin të ta them në sy, por sepse për momentin nuk kam mundësinë. Do të doja shumë mos të të kisha njohur kurrë. Ndoshta atëherë nuk do t’i kisha përjetuar të gjitha këto gjëra. Ose ndoshta po, sepse thonë që fati është i shkruar.

Po të mos ishte për djalin tonë me aftësi të kufizuara, do ta kisha thënë me kohë: mos të pafsha më kurrë sytë, as ty e as familjes tënde të prapambetur, që të ka lënë kaq shumë trauma.

Po unë, çfarë faji kam në gjithë këtë?

Çfarë faji kam që ata të kanë mësuar se rolet janë të ndara? Që ti nuk bën punët e shtëpisë, nuk kujdesesh për fëmijët, nuk lan, nuk mbështet?

Çfarë faji kam që ti mendon se qëndrimi im me muaj të tërë nëpër spitale ishte “detyra ime”, ndërsa ti nuk kishe pse të ishe aty?

Sakrifica ime për familjen tonë është shumë e madhe. Lashë gjithçka që kisha në Shqipëri. Sot jam thjesht një emigrante, pa të ardhura, pa rrugëdalje, që kujdeset 24 orë në ditë për një fëmijë me nevoja të veçanta. Jo sepse më mungojnë aftësitë, ti e di mirë që do të kisha shkëlqyer kudo, por sepse më mungon mundësia.

Çfarë faji kam që ti mendon se ke të drejtë të ngresh duart mbi mua, të ulërasësh pa arsye, të besosh se çdo gjë duhet të bëhet kur dhe si do ti?

Jam mirënjohëse vetëm për vajzën tonë. Por në të vërtetë, i jam mirënjohëse vetes time, që për 10 muaj bëra gjilpëra, që qëndrova 6 muaj nëpër spitale, që luftova fort që ajo të vinte në jetë e shëndetshme dhe jo si vëllai i saj.

Më dhemb pa fund kur mendoj për të, sepse e di që ajo po rritet duke e parë këtë sjellje si diçka normale; që një burrë të bërtasë, të ngrejë duart, të shfryjë pa arsye. Por unë do përpiqem me gjithë forcën që kam që kjo të mos ndodhë. Do ta rris me dashuri, me kujdes dhe do ta mësoj të vlerësojë veten. Dhe në momentin e parë që të kem mundësi…

Do të të them: ik e pirdhu.

Do të doja të të thosha edhe shumë më tepër, por për tani kaq mjafton. Edhe pse nuk mundem ta nxjerr gjithë të keqen nga shpirti dhe nga lëkura, jam e sigurt që një ditë do ia dal.

Po të shkruaj anonim, sepse për momentin nuk kam mundësi të ta them ballë për ballë.
Me shumë, shumë keqardhje për versionin tim të tanishëm.

Shpresoj që një ditë t'i dëgjosh këto përballë, jo në letër anonime.

Lutuni për mua.

- Shkruar për Anabel nga një grua anonime, për rubrikën “Untold Stories” – streha ku rrëfejmë ato çaste kur zemra kërkon të flasë, qoftë për të mirat, qoftë për të vështirat, për ndjesitë më të thella që nuk duam t’i mbajmë brenda. Nëse edhe ju dëshironi të ndani historinë tuaj, na shkruani në [email protected].

Mos humbisni edhe

REELS

Edhe pse puna për Beatrix vazhdon, ashtu siç vazhdonte edhe shumë më përpara se sëmundja e nënës së saj të bëhej publike, ajo nuk nguron të ndajë një moment prekës, por të vërtetë. ♥️

Nëse lëkura jote është e thatë dhe pak dramatike, ndoshta ka nevojë vetëm për pak më shumë dashuri. 💧Serumi Restructa nga Bioesthe është si një gotë ujë e freskët për fytyrën - me acid hialuronik që hidraton në thellësi dhe i jep lëkurës atë pamjen e shëndetshme Për më shumë? @cfopharma_aesthetics i di të gjitha sekretet. 😉

🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣

🤔 👀 Ditën e djeshme, në faqen zyrtare të BBVA-5 janë publikuar disa video të banorëve nga dhoma e rrëfimit. Në një prej tyre ishte edhe Miri, i cili reagonte i përlotur tani që nuk do të ketë mundësinë të ndajë më krevatin me Selin. Për shumë prej komentuesve online, lotët e tij janë të pakuptueshëm. Disa e gjykojnë duke i kujtuar gruan jashtë, ndërsa disa të tjerë i shohin këta lot si diçka më shumë. Sipas tyre, Miri ndjen diçka më shumë për Selin.

Timothée Chalamet e shfrytëzoi fjalimin e pranimit të çmimin “Aktori më i mirë” nga Critics Choice Awards për të falënderuar Kylie Jenner, duke e përmendur hapur si partneren e tij prej tre vitesh. Ai theksoi se mbështetja dhe historia që kanë ndërtuar së bashku kanë qenë një pjesë thelbësore e rrugëtimit të tij. Aktori tha se nuk do ta kishte arritur këtë pa Kylie-n, duke e paraqitur fitoren jo vetëm si një arritje profesionale, por si diçka të ndërtuar krah personit që ka qenë pranë tij gjatë gjithë procesit. Kamera u kthye nga Jenner në sallë, ajo buzëqeshi dhe duartrokiti, dukshëm e emocionuar nga momenti.

Ish-miss-i shqiptar, Agnesa Vuthaj, do të bëhet nënë për herë të parë.

Lore jeton në flluskën e saj dhe mirë e bën 😂

Kujdesuni dhe stiloni flokët me STYLPRO Red & Infrared Thermal Brush nga @skin.care.albania , një kombinim perfekt i teknologjisë së avancuar të nxehtësisë me fuqinë e dritës së kuqe (Red LED) dhe infra të kuqe (Infra-Red) për flokë më të butë, më të shëndetshëm dhe plot shkëlqim.

@smartentry_al ka hapur dyqanin e ri në Rrugën e Durrësit, pranë gjimnazit “Qemal Stafa”, sepse disa gjëra duhen parë, prekur dhe provuar live. Kaloni njëherë, hidhni një sy nga afër dhe mos harroni: uljet vazhdojnë. 😉

Gjesti është rikthyer në rrjetet sociale me një mesazh për ndjekësit e tij që pas humbjes tragjike të vëllait në shtator të këtij viti. Ai ka falenderuar të gjithë njerëzit për mbështetjen e treguar gjatë kësaj periudhe të vështirë për familjen. Për më shumë detaje klikoni linkun në stories.

Letter to the husband I wish I had never met

Letër bashkëshortit që do doja mos ta kisha njohur kurrë
Photo: Shutterstock

Hello my husband,

I'm writing to you anonymously, not because I don't have the courage to tell you to your face, but because I don't have the opportunity at the moment. I wish I had never met you. Maybe then I wouldn't have experienced all these things. Or maybe I did, because they say fate is written.

If it weren't for our disabled son, I would have said it in time: never lay eyes on you again, nor on your backward family, which has left you with so much trauma.

What about me, what is my fault in all this?

What's my fault that they taught you that roles are separate? That you don't do the housework, you don't take care of the children, you don't wash, you don't support?

What's my fault that you think my months-long stay in hospitals was "my duty," while you didn't have to be there?

My sacrifice for our family is very great. I left everything I had in Albania. Today I am just an immigrant, with no income, no way out, taking care of a child with special needs 24 hours a day. Not because I lack the skills, you know very well that I would have excelled anywhere, but because I lack the opportunity.

What is my fault that you think you have the right to raise your hands on me, to scream for no reason, to believe that everything should be done when and how you want?

I'm only grateful for our daughter. But really, I'm grateful to myself, for having to endure 10 months of needles, for staying in hospitals for 6 months, for fighting hard so that she would come into life healthy and not like her brother.

It hurts me to no end when I think about her, because I know she's growing up seeing this behavior as something normal; for a man to scream, throw up his hands, and vent for no reason. But I will try with all my strength to make sure this doesn't happen. I will raise her with love, care, and teach her to value herself. And the first moment I get the chance...

I'll tell you: go fuck yourself.

I would like to tell you much more, but for now this is enough. Even though I cannot get all the evil out of my soul and skin, I am sure that one day I will succeed.

I'm writing to you anonymously, because at the moment I don't have the opportunity to tell you face to face.
With much, much regret for my current version.

I hope one day you hear these things face to face, not in an anonymous letter.

Pray for me.

- Written for Anabel by an anonymous woman, for the  “Untold Stories” column  – the haven where we recount those moments when the heart wants to speak, whether about the good or the difficult, about the deepest feelings that we don't want to keep inside. If you too would like to share your story, write to us at  [email protected] .

×