Ndonjëherë, mund të jetë e vështirë të ndihesh pjesë e grupeve me të cilat ndërvepron çdo ditë, qoftë në zyrë me kolegët, në shkollën e fëmijëve apo edhe në rrethet shoqërore. Kjo ndjesi mospërputhjeje shpesh perceptohet si dobësi, por ndoshta është një dhuratë e fshehur, sugjeron një artikull i fundit i The Guardian.
Ndoshta problemi nuk është që jemi “të çuditshëm”, por që thjesht nuk i përshtatemi kategorive klasike të personalitetit. Ndoshta nuk jemi as introvertë, as ekstrovertë, por otrovertë.
Ky term i ri është prezantuar nga psikiatri amerikan, Rami Kaminski. Ai përshkruan njerëzit që shpesh ndihen të huaj në një grup shoqëror, por që në fakt kanë një mënyrë unike dhe të thellë të të menduarit, një dëshirë të sinqertë për lidhje njerëzore kuptimplota dhe një neveri ndaj socializimit sipërfaqësor.
Çfarë e bën një njeri otrovert?
Kaminski, i cili nuk arrinte ta kategorizonte veten dhe disa pacientë të tij si introvertë apo ekstrovertë, kujton një episod nga fëmijëria që e ilustron këtë ndjesi: gjatë një aktiviteti rinor, edhe pse ishte i veshur me uniformën e shkollës dhe thoshte betimin me skuadrën e klasës, nuk ndjeu asnjë emocion të përbashkët me të tjerët. Ishte fizikisht aty, por emocionalisht diku tjetër.
Sipas tij, të gjithë lindim si ekstrovertë, por me kalimin e kohës shumë prej nesh përshtaten me rrethanat. Ata që nuk përshtaten, janë “imunë ndaj efektit Bluetooth”, një metaforë për prirjen tonë natyrore për t'u lidhur dhe harmonizuar me grupin. Otrovertët, thotë Kaminski, i rezistojnë kësaj lidhjeje të menjëhershme, nuk bien menjëherë në sinkron me grupet dhe i ruajnë bindjet dhe ndjesitë e tyre personale.
Frida Kahlo, Kafka, Orwell, Einstein, otrovertë të njohur?
Kaminski beson se shumë nga figurat më të njohura otrovertë, që i panë gjërat ndryshe, sepse nuk u përkisnin plotësisht asnjë grupi. Ai përmend emra si Frida Kahlo, Franz Kafka, George Orwell dhe Albert Einstein, të cilët shpesh kanë qenë të margjinalizuar në kohën e tyre, por që pikërisht për shkak të kësaj distance, mundën të shohin më qartë dhe të krijojnë më lirshëm.
“Historia është plot me mendimtarë të pavarur që nuk ishin të lidhur emocionalisht me ndonjë grup specifik dhe pikërisht për këtë arsye, mund ta dallonin fanatizmin e mendësisë kolektive shumë më herët se të tjerët.”
Kaminski thekson se të jesh otrovert nuk do të thotë që nuk je në gjendje të lidhesh me të tjerët. Përkundrazi:
“Fakti që nuk lidhesh emocionalisht me grupe të ndryshme, të bën më të përkushtuar ndaj atij rrethi të vogël njerëzish që zgjedh me kujdes të kesh pranë.”
Otrovertët nuk janë vetmitarë pa ndjenja, por njerëz që kërkojnë thellësi dhe kuptim, që refuzojnë të përshtaten thjesht për hir të përfshirjes.
Në një botë që shpesh favorizon përshtatjen dhe uniformitetin, otrovertët qëndrojnë si zëra të veçantë, të heshtur ndoshta, por janë shumë mendimtarë. Ata ruajnë pavarësinë emocionale dhe intelektuale, mendojnë jashtë kornizave, nuk bien dakord vetëm për të qenë njësoj si masa dhe kërkojnë lidhje të thella.
