Si për bekim e mallkim, mua s’para më dalin shumë postime nga shoëbiz-i shqiptar në rrjetet sociale, por një mike më dërgoi një video nga podkasti i Arbana Osmanit, në të cilin kishte ftuar Zhaklin Lekatarin, Inida Gjata Kruzin (a.k.a) Zhakun dhe Arjan Konomin, u nxirte para ca foto VIP-ash shqiptarë dhe ata nuk hezitonin të ishin të hidhur dhe të flisnin me përçmim për ta.
Duke nisur që nga Egla Ceno, Florjan Binaj, Ori Nebijaj e të tjerë persona që as nuk ishin prezentë në studio, Arbana, me një buzëqeshje të padeshifrueshme vijonte të tregonte fotot dhe të ftuarit, vijonin të flisnin me përçmim dhe nuk hezitonin të talleshin me përgjigjet e njëri-tjetrit.
View this post on Instagram
Për shembull, për Orin, Inida, u shpreh: "Ka bërë operacione", ndërsa Arjani u shpreh se është "pak oportuniste" dhe theksoi se "kur i njeh mirë, të vijnë 20 mendime". Sa i përket Albana Osmanit, Inida nuk hezitoi të thoshte "hajvan(us)" dhe më tej, "burrneshë", referuar debatit të famshëm në studion e Fevziut. Sa i përket Eglës, Inida tha prerazi "idiote komplet", ndërsa Arjani, që nuk e njihte (ok Mariah Carey).
Kjo, sigurisht më la hije shumë të hidhur. Me ç’lexova dhe në komente, nuk isha e vetmja që përjetova këtë ndjesi! Sepse e para, që kur në një podkast sjellim një vibe të tillë, kaq negativ? E dyta, më e rëndësishmja: Si Arbana e koncepton edhe këtë projekt si një “Big Brother”? Me intriga, ofendime, sulme deri diku personale dhe me një qasje superioriteti ndaj “inferiorëve” që vijojnë të gjallojnë nëpër media.
Arbana, me atë nënqeshjen e saj nuk reagonte, por e shijonte deri diku çdo përgjigje cinike, të dhënë në mënyrë dashakeqëse dhe pa asnjë kripë e karar dhe pikërisht kjo më bëri të përjetoj një ndjesi të re për të. Një transformim, por për fat të keq, negativ. Ky regres në mendimin tim për moderatoren është ndërtuar prej kohësh, veçanërisht në intervistën me Ben Blushin, ku u bë një sfidë tipike “measuring d*cks”, por kulmoi në këtë episod të ri, ku personazhe publikë u shanë dhe u përgojuan pa asnjë elegancë, madje as kunjë dhe humor.
Se eleganca, ironia dhe humori janë në fund të ditës, tipare të njerëzve inteligjentë dhe që s’e kanë me të keq komentin e tyre, por në rastin e katër njerëzve në një podkast që me vite dritë larg më transmetoi një këshill ndrikullash ku u fol për gjithçka përpos lirisë (siç Arbana e tha vetë në teaser). Liri nuk është të ofendosh kolegët. Nuk është të thuash as atë që “mendon” në trajtën e fyerjes, pasi në këtë rast, një vijë e hollë e ndan sinqeritetin nga dashakeqësia. Më vjen keq ta pranoj, por në këtë podkast kutërbonte aromë intrige dhe dashakeqësie.
Andaj, unë e di që s'jam ndonjë njeri me ndikim për të dhënë mend dhe zakonisht, as nuk e bëj diçka të tillë, por meqë kemi të bëjmë me një podkast goxha të ndjekur dhe një qasje që na serviret në platforma të ndryshme, dua të them se ndoshta Arbanës duhet t’i ndahet shpirti nga “Big Brother-i” dhe të vijojë të qëndrojë me epokën e saj të ndritur, e cila mund të përkojë me të tjera vlera e koncepte, që publiku të mos harrojë se pse e ka dashur që në krye të herës.
Me thënë të drejtën, ndërkohë që shkruaj këtë artikull si përrua ndërgjegjeje, më vjen ndërmend një shprehje që e kam shumë qejf dhe i trembem në të njëjtën kohë: “Sa më lart mendojmë se ngjitemi, aq më keq i thyejmë turinjtë”, ndaj publiku të ngjit lart e më lart, të do, të admiron, të mbështet, solidarizohet me ty, por kur i vjen në majë të hundës me arrogancën dhe mungesën e empatisë dhe profesionalizmit, të braktis dhe të jep një shpullë aq të fortë, sa ta kuptosh se cili është në të vërtetë realiteti.
- Ky artikull është një qëndrim personal, shkruar nga Anxhela Shehu, redaktore kontribuese në Anabel Media.
