Foto: "The worst person in the world" (2021)

Fëmijët që janë rritur në familje të paqëndrueshme e njohin mirë peshën e kujtimeve që vijnë bashkë me këtë përvojë, kujtime që bëhen një pjesë e madhe e asaj që jemi sot. Të rritesh mes pasigurisë apo paqëndrueshmërisë ndikon drejtpërdrejt në mënyrën se si dashuron, si lidhesh me të tjerët dhe si sillesh në marrëdhënie. Prandaj, shpesh bëjnë gjëra ndryshe nga ata që janë rritur në një ambient me strukturë dhe siguri.

Psikiatri Bessel van der Kolk, i cili ia ka kushtuar jetën profesionale studimit të traumës te fëmijët dhe të rriturit, shpjegon:

“Njerëzit e traumatizuar ndihen vazhdimisht të pasigurt brenda trupit të tyre. E shkuara është gjithmonë e gjallë, në formën e një shqetësimi të brendshëm që nuk pushon. Trupi i tyre bombardohet pa pushim nga sinjale paralajmëruese instinktive dhe, në përpjekje për t’i kontrolluar këto procese, ata shpesh bëhen ekspertë në injorimin e ndjesive të brendshme dhe në mpirjen e vetëdijes për atë që po ndodh brenda tyre. Ata mësojnë të fshihen nga vetja.”

Njerëzit që janë rritur në familje të paqëndrueshme shpesh bëjnë këto 7 gjëra ndryshe:

1. Janë tepër mbrojtës

Ata kanë kaluar pjesën më të madhe të jetës duke u përpjekur të mbrojnë dikë në familjen e tyre nga dhimbja. Kjo nevojë për të qenë “mbrojtësi” i ndjek edhe pasi largohen nga ai ambient toksik. Janë gjithmonë në gatishmëri, duke vëzhguar nëse dikush përpiqet të lëndojë dikë dhe ndonjëherë mund të duken paksa paranojakë.

2. Nuk e durojnë dot tensionin

Tensioni për ta është si të ecësh në një fushë me mina. Ankthi që sjell i shtyn të jenë të drejtpërdrejtë, ndonjëherë edhe brutalë. Nëse kanë një problem, e thonë. Jo sepse duan të të bëjnë të ndihesh keq, por sepse duan të heqin qafe problemin dhe të vazhdojnë përpara.

3. Kanë vështirësi të jenë vulnerabël

“Ka shumë gjasa që, nëse je rritur në një ambient negativ, ta shohësh botën përmes një filtri të errët,” thotë terapistja Dr. Gloria Brame. “Kjo mund të shfaqet si mungesë besimi, dyshim, paranojë se të tjerët mund të të lëndojnë, apo edhe ndjenja dëshpërimi për kuptimin e jetës.”

Njerëzve që vijnë nga familje të thyera u duhet shumë kohë për të ulur mbrojtjen, sepse janë lënduar shumë herë brenda shtëpisë. Prandaj, nëse hapen me ty, do të thotë se u pëlqen vërtet dhe, më e rëndësishmja, të besojnë.

4. Luftojnë me vetërregullimin emocional

U pëlqen të mendojnë se janë emocionalisht inteligjentë. Por e vërteta është se emocionet e tyre i kanë mbajtur të mbyllura si në një kuti surprizë dhe prandaj shpesh shpërthejnë në momentet më të gabuara.

5. Kanë probleme me besimin

Nuk e kanë personale. Thjesht, shumë njerëz i kanë zhgënjyer më parë dhe kanë frikë ta ndërmarrin sërish atë rrezik.

Studies on emotional attachment show that childhood neglect is linked to an anxious attachment style in adulthood, which is associated with a fear of abandonment.

6. They may not say “I love you” often

Not only because they have difficulty expressing their emotions, but because this phrase has had a lot of weight in the home they grew up in. It is a phrase that brings back intense and complicated memories for them.

7. They are extremely compassionate.

Dr. Webb adds that people who were neglected in childhood or come from broken families are often among the most loving people: compassionate, generous, and selfless. They are the ones that friends look to for advice, support, and comfort.