ë disa eksperimente, studiuesit treguan se, ndërkohë që pjesëmarrësit ishin të përqendruar në një ushtrim të thjeshtë numërimi, ata nuk vunë re një person të veshur si gorillë, një grua me çadër, apo një zhurmë të fortë elektronike.
Ky fenomen, i njohur si verbëri e pavetëdijshme, na tregon se edhe pse mund të mendojmë se jemi duke perceptuar plotësisht botën përreth, truri ynë në fakt përpunon vetëm një fraksion të vogël të informacionit ndijor që kemi në çdo moment të caktuar.
Në një mënyrë të ngjashme, puna e fshehur përballet me të njëjtin fenomen. Nuk është se nuk e shohim punën e nënave, partnerëve, kolegëve apo miqve tanë; thjesht nuk e regjistrojmë atë sepse kontributet e tyre janë të përhershme, të ndërthurura në jetën e përditshme dhe shpesh të fshehura “para syve tanë”. Sipas studiuesit të Harvardit, Jeremy Wolfe dhe kolegëve të tij, ky fenomen quhet “verbëri normale”.
Është mënyra se si mendja jonë filtron ndryshimet e përditshme të mjedisit, duke na lejuar të përqendrohemi te shqetësimet më të menjëhershme. Prandaj, mund të ecim në një lagje çdo ditë dhe të mos vëmë re gjethet që kanë ndryshuar ose një ndërtesë të re që po ndërtohet.
Duke pasur parasysh se sa dramatike mund të jetë verbëria e pavetëdijshme, ajo ka pasoja të gjera në dinamikën dhe ndërveprimet shoqërore që përjetojmë, qoftë në përditshmëri, punë apo shtëpi.
Përpjekja e fshehur e përditshmërisë
Mendoni për detyrat e shumta të prindërve gjatë ditës: përgatitja e ushqimit, organizimi i orareve, pastrimi, ndihma me mësimet dhe shumë më tepër. Shumica e këtyre ndodhin në sfond dhe me kalimin e kohës, i harrojmë derisa dikush të mos jetë aty dhe gjërat fillojnë të mungojnë.
Verbëria e pavetëdijshme mund të ketë pasoja serioze në vendin e punës. Studiuesit na kujtojnë se kur punonjësit janë të përqendruar në një detyrë specifike, ata shpesh humbasin detaje të rëndësishme përreth tyre.
Artikuj të sugjeruar:
