Çfarë janë “Sonny Angels” dhe pse po i shohim kudo

Dashuria jonë për varëset e mëdha të çelësave apo kukullat prej pelushi nuk është ndonjë shpikje e re. Por, së fundmi, interneti po na fton të “shërojmë fëmijën tonë të brendshëm”, ndërkohë që luftojmë me qiratë marramendëse, punën e lodhshme dhe ankthin e një të ardhmeje që s’po vjen kurrë.

Në këtë kaos po lulëzon një fenomen i papritur: bizhuteritë e vogla, lodrat koleksionuese dhe kutitë në format e dhuratave. I kemi parë të varura në çantat e të famshëmve, ngjitur në laptopët e kolegëve apo të shfaqura në një sërë videosh në rrjete sociale: Sonny Angels dhe Labubu, lodrat që po na “shërojnë”.

Sonny Angels janë figura të vogla lakuriq, me krahë të vegjël dhe kapela në formë flamingoje apo frutash ekzotike. Edhe pse u krijuan në fillim të viteve 2000 në Japoni, vetëm kohët e fundit janë kthyer në një fenomen global, falë TikTok-ut.
Krijuesi i këtyre kukullave, Toru Soeya, teksa i krijonte, i përfytyronte si një mënyrë për të sjellë një buzëqeshje të vogël në përditshmëri, një lodër që të kujton pafajësinë dhe ngrohtësinë e një fëmije dyvjeçar.

Sipas psikologes Jemma Sbeghen, pasionet tona për këto objekte nuk janë thjesht “infantilizëm”; ato janë një mënyrë për të përballuar kaosin dhe për të krijuar parashikueshmëri në një jetë që shpesh nuk e kuptojmë. Nëse ndihemi se kemi humbur lidhjen me fëmijën brenda nesh, mbase duhet të blejmë diçka të vogël që na bën të buzëqeshim.

Në epokën e “riprindërimit”, kur përpiqemi t’i japim vetes atë që na mungoi në fëmijëri, një Sonny Angel për 15 euro është një përqafim simbolik.

Hapja e kutisë: adrenalinë dhe lumturi

Akti i hapjes së një kutie është një përvojë e vogël emocionale, një kombinim i shpresës dhe pritjes, si vezët Kinder që na emociononin dikur. Vetëm se tani, versioni i rritur vjen më estetik dhe me më pak çokollatë.

Ne jemi lodrat që mbajmë

Për disa, këto lodra mund të duken budallallëqe. Por në to fshihet një realitet më i thellë: një përpjekje për të gjetur ngushëllim, për të shprehur identitet dhe për të mbajtur gjallë një pjesë të fëmijës brende nesh që ende nuk ka gjetur vend në botën e të rriturve.

Burimi: Marie Claire