E dimë, je lodhur. Prej vitesh po zgjedh ndërmjet të njëjtëve emra, të njëjtave premtime dhe të njëjtave zhgënjime. Dhe ti, nesër, ke zgjedhur të mos votosh. Sepse s’të përfaqëson askush. Sepse s’ke më besim. Sepse e sheh si një lojë që e luajnë të tjerët, jo ti. Sepse ndoshta, ndoshta, as nuk të intereson fare.
Të kuptojmë. Por le të të japim disa këshilla – jo si analistë, jo si moralistë, por si dikush që ndan të njëjtin ajër, të njëjtat trotuare, të njëjtat ambiente publike me ty e herë-herë të njëjtat halle kur shtrin kokën natën në jastëk:
1.“Nuk më intereson politika” është luks që nuk ta lejon dot më jeta.
Çmimet në market janë politikë. Shkolla ku shkon fëmija yt është politikë. Trafiku, puna që s’gjen, shëndetësia që të detyron të marrësh borxhe – të gjitha janë vendime politike. Nëse nuk përfshihesh, i lë të tjerët të zgjedhin. Dhe ata zgjedhin për veten, jo për ty.
2. Nëse ti që mendon se je qytetar i përgjegjshëm nuk po voton, s’të vret mendimi se kush do ta bëjë këtë gjë në vendin tënd?
E thjeshtë: elektorati besnik, pra ata njerëz që votojnë gjithmonë, kryesisht për të njëjtën parti dhe pa i menduar thellë zgjedhjet e tyre. Po supozojmë se ti nuk je ky person. Ndaj, nëse nuk voton, mos u habit kur vendimet e ardhshme mos të të përfaqësojnë. Nuk ishe as në listën e pritshmërive të politikanit që do votën tënde.
3. Mosvotimi si protestë është armë që nuk ka goditur asnjëherë në Shqipëri.
Nëse proteston duke qëndruar në shtëpi, kujt po i bën dëm kjo? Askush s’merr përgjegjësi për 1 milion shqiptarë që nuk votuan. E vetmja që flet është kutia e votimit. Nëse është bosh, partitë e shohin si shenjë rehatie, jo revolte.
4. Nëse s’ke për kë të votosh, voto kundër. Po, kundër.
Ka mënyra për ta bërë të ditur që nuk je dakord me asnjë. Dhe kjo zë më shumë vend se heshtja. Heshtja interpretohet si apati, jo si protestë. Askush nuk tundet nga një popull që s’pipëtin. Vota e pavlefshme nuk është turp. Mbetet sërish zë.
5. Të votosh është minimumi i një reagimi. Dhe ne jemi në pikën ku minimumi është kaq i vlefshëm.
Nuk po të kërkohet që të dalësh në shesh, të bësh revolucion apo të shpikësh një parti nëse s’do ta bësh. Po kërkohet 5 minuta – që të shkosh dhe të tregosh që je gjallë. Dhe po, ndonjëherë edhe kjo mjafton për të nisur diçka.
S’po themi se vota do të ndryshojë gjithçka. Por të paktën, do të thotë që ti nuk je dorëzuar. Dhe kjo është shumë më tepër se sa mendojmë. Dhe nëse nesër nuk voton, të paktën pranoje me veten tënde që ke zgjedhur të heshtësh. Mos thuaj që s’të dha njeri hapësirë. Sepse hapësirën e pate.
Copyright Anabel.al / Ndalohet ribotimi pa lejen e redaksisë.
