Nëntitull: Ema Andrea dhe mënyra brilante si ktheu ftesë e gabuar të Ermalit në leksion respekti
Në emisionin “Goca & Gra”, një moment mes Ermal Mamaqit dhe aktores së njohur Ema Andrea ndezi rrjetin. Gjatë bisedës, Ermali - i cili prej kohësh organizon trajnime motivuese për “potencialin personal” - i tha Emës:
“Të shtunën dhe të dielën unë kam një trajnim. Janë të gjitha biletat e shitura, nuk po bëj reklamë. Nëse ti do vish, do më dëgjosh mua dy ditë dhe unë do të tregoj ty, ndoshta nëse do të doje, se çfarë mund të bësh më mirë me jetën tënde.”
Ema e dëgjoi, buzëqeshi, dhe me qetësi i ktheu:
“Tani e kuptova pse ti e ke këtë situatë që ke, sepse je i bindur që çdo gjë që thua ti do t’u shërbejë të gjithëve. Unë të falenderoj për ftesën, por çfarë bëj në jetë e kam zgjedhur dhe jam e suksesshme sepse kam zgjedhur kështu dhe kam gjëra më të rëndësishme për të bërë.”
Në rrjete, reagimet ishin njëzëri: “Bravo Ema!”, “I tregoi vendin!”, “Më në fund dikush ia tha troç.”
Por çfarë saktësisht e bëri këtë moment të ishte kaq i sikletshëm?
“Unë do të tregoj…”
Kur i thua dikujt “do të tregoj si ta bësh më mirë jetën”, në fakt i dërgon mesazhin “jeta jote nuk është aq mirë sa duhet - dhe unë di më shumë se ti”. Në etikën e çdo trajneri serioz, marrëdhënia fillon me leje dhe respekt, jo me “diagnozë të pakërkuar”. Këshillat e pa kërkuara nuk duken si ndihmë; duken si gjykim i paketuar bukur.
“Do më dëgjosh mua dy ditë”
Në ketë moment, balanca u prish. Ermali u vendos në rolin e “gurusë” që di gjithçka, ndërsa Ema në pozicionin e “nxënëses” që duhet të dëgjojë. Por Ema Andrea është një artiste me dekada eksperiencë, një grua që ka ndërtuar karrierën dhe filozofinë e vet të jetës. Në vend që të tregonte interes për perspektivën e saj, ai u prezantua si dikush që ka përgjigjet dhe për këdo që e njeh vlerën e vet, kjo është e papranueshme.
“Të tregoj çfarë mund të bësh më mirë me jetën tënde”
Kjo fjali është problematike sepse e merr si të mirëqenë që tjetri nuk është aty ku duhet. Ema nuk e mori personale, por as nuk e la pa përgjigje. Ajo reagoi natyrshëm: vendosi kufij, theksoi zgjedhjet e saj dhe bëri atë që shumë gra (dhe burra) shpesh hezitojnë të bëjnë: tha “jo” me elegancë.
“Nuk po bëj reklamë…”
Kur thekson që “biletat janë të shitura” dhe “nuk po bëj reklamë”, efekti është i kundërt. Tingëllon pikërisht si reklamë.
Për ta përmbledhur, problemi s’ishte ftesa, por mënyra si u formulua: pa leje, me hierarki, në publik dhe me një aromë marketingu. Në komunikim, mënyra është po aq e rëndësishme sa përmbajtja. Në këtë rast, Ema reagoi me dinjitet dhe vendosi një kufi të shëndetshëm: “Nuk kam nevojë të më tregosh si të bëj jetën time më mirë - po e jetoj ashtu si dua.”
Dhe ndoshta, ky është leksioni më i mirë që mund të jepet në një trajnim për jetën. :)
