English
Anabelizim

Olsa dhe Jonida: Dy raste, një mësim se si (nuk) duhet reaguar ndaj kritikave

Olsa dhe Jonida: Dy raste, një mësim se si (nuk) duhet reaguar ndaj
Foto: Olsa Muhameti dhe Jonida Vokshi

Në botën e medias, kritika nuk është diçka që e zgjedh; është si reklamat e bezdisshme në YouTube - do s’do, do t'i marrësh. Por çfarë bën diferencën nuk është kritika vetë, por mënyra se si e kthen mbrapsht. 

Olsa dhe Jonida: Dy raste, një mësim se si (nuk) duhet reaguar ndaj

Rasti i parë: Alketa Vejsiu dhe Olsa Muhameti

Alketa Vejsiu ngriti disa pikëpyetje për “Big Brother VIP Kosovë”. Jeni apo jo dakord me të, Alketa foli për programin, etikën e tij, mënyrën si ndërtohet dhe çfarë mesazhi çon në publik, sipas saj. Pra, një kritikë ndaj produktit.

Pastaj erdhi reagimi i Olsës dhe aty atmosfera ndryshoi. Në vend që të fliste për formatin, për rregullat, për vizionin e saj, ose për çfarë nuk pajtohej me Alketën, Olsa e ktheu topin drejt e te personi: “Mbretëresha e programeve të vyshkura”, “e rreme”, “fasadë, jo brendi”. Pra, toni i Olsës tregonte qartë se përgjigjja e saj nuk e kishte kaluar filtrin emocional.

Ky është një nga kurthet më të zakonshëm kur të kritikojnë: ta marrësh personale atë që nuk është personale. Në momentin që ndodh, reagimi bëhet me zemërim dhe, kur zemërimi flet, argumentet heshtin. Olsa humbi mundësinë të shpjegonte vizionin e saj, të sqaronte procesin editorial, ose të mbronte programin përmes argumenteve.

Olsa dhe Jonida: Dy raste, një mësim se si (nuk) duhet reaguar ndaj

Rasti i dytë: Jonida Vokshi dhe “pret pak reagim”

Nga ana tjetër, kemi Jonida Vokshin, e cila lexoi edhe shënimin teknik në skaletë “(pret pak reagim)”. Interneti e pa, qeshi, e shpërndau, e ktheu në meme. Ajo vetë? Bëri atë që shumica prej nesh ndoshta do të bënim: e mori me sportivitet. Ajo postoi një foto dhe një mbishkrim me humor "pret pak reagim" dhe kjo është interesante: sepse humori është një mënyrë fantastike për të shuar “zjarre”.

Por, sportiviteti nuk mjafton gjithmonë. Ka momente ku publiku pret një reflektim profesional. Çdo moderator e di që sponsori është territor i shenjtë dhe leximi i tij kërkon përqendrim total. Duke mbetur vetëm te shakaja, Jonida e humbi mundësinë të përcillte një mesazh të vogël, por shumë të vlefshëm: “po, gabova, dhe do të përpiqem të jem më e kujdesshme live.” Reagimi i saj ishte reagim simpatik, njerëzor, por pak i cekët nga këndvështrimi profesional. Bukur për Instagram, por jo për standardet e televizionit.

Çfarë mësojmë ne?

Ne mësojmë nga këto dy episode se reagimi ndaj kritikës është një test karakteri profesional. Kur reagojmë me sulm personal, sikurse ndodhi në rastin e Olsës, humbim jo vetëm mundësinë e debatit, por edhe profesionalizmin që një figurë publike duhet të ruajë. Jonida na tregon çfarë fiton kur zgjedh të qeshësh, por edhe çfarë humbet kur nuk shkon deri në fund me reflektimin.

Menaxhimi i kritikës nuk matet me ashpërsinë e fjalëve apo me shpejtësinë e përgjigjes, por me aftësinë për të ruajtur qetësinë, për të dalluar kritikën nga sulmi, për të pranuar gabimet dhe për të reflektuar kur është e nevojshme.

Në fund, nuk është kritika dhe as gafat që të poshtërojnë; është mënyra se si zgjedh t’i përballosh. Reagimi yt është karta e identitetit profesional dhe vetëm ti vendos nëse ajo kartë do të shkruhet me maturi, profesionalizëm dhe integritet.

Mos humbisni edhe

REELS

Leku shkon te leku ore ?

Kripë në plagë ?

❣️?

Ju kë do kishit përqafuar? Gruan apo fizioterapistin?

Nuk para marrim materiale nga rrëmujërat e TikTok-ut shqip, por kjo histori na bëri përshtypje, për më tepër që trajton një çështje delikate. Një ditë, ne mësuam se një vajzë, Pranvera Mollaj (30 vjeç), po vuante nga leucemia akute, ishte në prag vdekjeje dhe për shërim nevojitej transplant urgjent i palcës. TikToker-a të famshëm u angazhuan për rastin dhe njerëzit dhuruan në GoFundMe. Totali i mbledhur: 450,000 euro. Tani, ka dalë një teori e re nga një prej donatorëve dhe mbështetësve të saj (Mr. Eli), se e gjitha ka qenë mashtrim. Ai pretendon se ka folur me një mjek në spitalin ku ishte shtruar Pranvera dhe ai ka deklaruar se pacientja është e shëruar plotësisht dhe mund të jetojë normal si gjithë të tjerët. Eli dyshon se paratë e mbledhura po shfrytëzohen nga dy TikToker-a me banim në Dubai. Pranvera, nga ana e saj, e mohon të ketë mashtrim dhe thotë që pasi të dalë nga spitali (në Dubai), do të paraqesë gjithë dokumentacionin. E ëma e Pranverës, në një bisedë me Elin, ka pranuar se do t’u kthejë lekët shqiptarëve që kanë dhuruar, për aq kohë sa transplanti nuk u krye.

Flisni!

“The Passenger” (1975) është një nga filmat më të dashur për Jack Nicholson. Ai madje e ka quajtur “aventurën më të madhe kinematografike” të jetës së tij. Për të mbrojtur këtë vepër që e donte shumë, Nicholson bleu të drejtat e filmit dhe e mbajti për vite jashtë ekranit. Në vitin 2003 nisi negociatat me Sony-n për ta rikthyer sërish për publikun. Filmi ndjek historinë e një gazetari të lodhur, i cili gjatë një udhëtimi merr një vendim të papritur që i jep mundësinë të hyjë në një jetë krejt tjetër. Në fillim duket si liri. Një shkëputje e pastër nga gjithçka prej së cilës ka ikur. Por teksa lëviz në vende të panjohura, ajo jetë e re nis të rëndojë më shumë seç e kishte imagjinuar. Filmi kthehet në një udhëtim të heshtur dhe të ngadaltë mbi identitetin, arratisjen dhe pyetjen nëse mund t’i shpëtosh ndonjëherë vetes. Po, ia vlen ta shikoni!

Ju si do kishit folur? ?

Jeni gati për 11 korrik apo jo? ?

Olsa dhe Jonida: Dy raste, një mësim se si (nuk) duhet reaguar ndaj kritikave

Olsa dhe Jonida: Dy raste, një mësim se si (nuk) duhet reaguar ndaj
Foto: Olsa Muhameti dhe Jonida Vokshi

Në botën e medias, kritika nuk është diçka që e zgjedh; është si reklamat e bezdisshme në YouTube - do s’do, do t'i marrësh. Por çfarë bën diferencën nuk është kritika vetë, por mënyra se si e kthen mbrapsht. 

Olsa dhe Jonida: Dy raste, një mësim se si (nuk) duhet reaguar ndaj

Rasti i parë: Alketa Vejsiu dhe Olsa Muhameti

Alketa Vejsiu ngriti disa pikëpyetje për “Big Brother VIP Kosovë”. Jeni apo jo dakord me të, Alketa foli për programin, etikën e tij, mënyrën si ndërtohet dhe çfarë mesazhi çon në publik, sipas saj. Pra, një kritikë ndaj produktit.

Pastaj erdhi reagimi i Olsës dhe aty atmosfera ndryshoi. Në vend që të fliste për formatin, për rregullat, për vizionin e saj, ose për çfarë nuk pajtohej me Alketën, Olsa e ktheu topin drejt e te personi: “Mbretëresha e programeve të vyshkura”, “e rreme”, “fasadë, jo brendi”. Pra, toni i Olsës tregonte qartë se përgjigjja e saj nuk e kishte kaluar filtrin emocional.

Ky është një nga kurthet më të zakonshëm kur të kritikojnë: ta marrësh personale atë që nuk është personale. Në momentin që ndodh, reagimi bëhet me zemërim dhe, kur zemërimi flet, argumentet heshtin. Olsa humbi mundësinë të shpjegonte vizionin e saj, të sqaronte procesin editorial, ose të mbronte programin përmes argumenteve.

Olsa dhe Jonida: Dy raste, një mësim se si (nuk) duhet reaguar ndaj

Rasti i dytë: Jonida Vokshi dhe “pret pak reagim”

Nga ana tjetër, kemi Jonida Vokshin, e cila lexoi edhe shënimin teknik në skaletë “(pret pak reagim)”. Interneti e pa, qeshi, e shpërndau, e ktheu në meme. Ajo vetë? Bëri atë që shumica prej nesh ndoshta do të bënim: e mori me sportivitet. Ajo postoi një foto dhe një mbishkrim me humor "pret pak reagim" dhe kjo është interesante: sepse humori është një mënyrë fantastike për të shuar “zjarre”.

Por, sportiviteti nuk mjafton gjithmonë. Ka momente ku publiku pret një reflektim profesional. Çdo moderator e di që sponsori është territor i shenjtë dhe leximi i tij kërkon përqendrim total. Duke mbetur vetëm te shakaja, Jonida e humbi mundësinë të përcillte një mesazh të vogël, por shumë të vlefshëm: “po, gabova, dhe do të përpiqem të jem më e kujdesshme live.” Reagimi i saj ishte reagim simpatik, njerëzor, por pak i cekët nga këndvështrimi profesional. Bukur për Instagram, por jo për standardet e televizionit.

Çfarë mësojmë ne?

Ne mësojmë nga këto dy episode se reagimi ndaj kritikës është një test karakteri profesional. Kur reagojmë me sulm personal, sikurse ndodhi në rastin e Olsës, humbim jo vetëm mundësinë e debatit, por edhe profesionalizmin që një figurë publike duhet të ruajë. Jonida na tregon çfarë fiton kur zgjedh të qeshësh, por edhe çfarë humbet kur nuk shkon deri në fund me reflektimin.

Menaxhimi i kritikës nuk matet me ashpërsinë e fjalëve apo me shpejtësinë e përgjigjes, por me aftësinë për të ruajtur qetësinë, për të dalluar kritikën nga sulmi, për të pranuar gabimet dhe për të reflektuar kur është e nevojshme.

Në fund, nuk është kritika dhe as gafat që të poshtërojnë; është mënyra se si zgjedh t’i përballosh. Reagimi yt është karta e identitetit profesional dhe vetëm ti vendos nëse ajo kartë do të shkruhet me maturi, profesionalizëm dhe integritet.

×