Para pak ditësh, Bieta Sulo postoi në llogarinë e saj të Instagramit një galeri fotosh ku kryefjala ishte Joelle, vajza e madhe e Alban Dudushit nga martesa me ish-bashkëshorten. Moderatorja nuk i kurseu fjalët e dashurisë për të, teksa e shihte gati për mbrëmjen e maturës. 

"Të jemi të lumtur, për këtë përpiqemi çdo ditë, por janë momente të veçanta në jetë kur e kupton. E fotografuar, kjo është pamja e saj për mua sot. J gati për mbrëmjen e maturës (eshtë ajo mosha 18-vjeç që mezi e ke pritur, se pas saj do të bëhet hataja.) E kam njohur më të vogël se Kroin sot dhe ja ku jemi: vitet kanë fluturuar, ne jemi 4, 4 shokë në dy skuadra, 2 shoqet e ngushta përballë skuadrës së çunave."- shkruan Bieta e cila s'e dinte që do të përballej me një lum komentesh aspak të hijshme.

Kishte nga ata që e quajtën hipokrizi deklaratën e saj sepse në fund të fundit ajo ishte thjesht "njerka". Të tjerë e sulmuan duke i thënë se në atë foto duhet të ishte nëna e Joelle, pa menduar për asnjë çast sa shumë s'dinë përtej asaj fotoje. Madje, kishte nga ata që shkuan deri aty sa ta akuzonin Bietën se "po i vjedh" nënës së saj një moment kaq të veçantë sa ky. 

Kaq u desh për t'u hapur një diskutim i zjarrtë mes komentesh, por çfarë qartazi është ende e ngulitur mirë në mendjen e njerëzve është miti i njerkës: Ky mit që e përshkruan figurën e saj si antagonisten e historisë, që me siguri do të sillet keq me fëmijët e bashkëshortit dhe do të përpiqet vazhdimisht të zërë tek ta vendin e nënës. 

Në fakt, kjo ndodh sepse nuk e keni menduar ndonjëherë t'i shihni histori të tilla me perceptim më pozitiv. Ashtu siç ka histori që tregojnë shumë qartë deri ku mund të shkojë mizoria e një njerku/njerke në raport me fëmijët, ka edhe të tjera, që kanë treguar se ndonjëherë, e ashtuquajtura "njerkë" e ka fituar rolin e "nënës" edhe me më shumë dinjitet dhe meritë se nëna biologjike. Thënë këtë, të tilla steriotipizime mund dhe duhet të zhduken sepse dashur pa dashur akuzojmë dhe fyejmë pa të drejtë këdo që ndodhet në një situatë të tillë. E vërteta është se qëllimi i mirë, dashuria, respekti dhe ruajtja e balancave mund të shpëtojnë çdo raport duke e mbajtur atë të shëndetshme dhe po, të tilla marrëdhënie si e Bietës dhe Joelle ekzistojnë pa qenë nevoja për "hipokrizi".

Pse sipas psikologëve njerkat kanë nevojë për mbështetje?

1. Ato duhet të ruajnë edhe një lloj marrëdhënie me ish-gruan e bashkëshortit.

Përgjithësisht, njerkat janë parë me dyshim dhe xhelozi nga nëna biologjike e fëmijës. Nëna i bën shumë të dukshme ndjenjat e saj thjesht duke refuzuar të bisedojë me njerkën për vendime prindërimi. Madje në shumicën e rasteve refuzon të pranojë ndikimin pozitiv që njerka mund të ketë në jetën e fëmijëve, duke i dhënë këshilla të tipit: "mos e dëgjo, ajo s'është nëna jote." Thënë këtë, është shumë e dhimbshme për një grua në rolin e njerkës të trajtohet kështu nëse gjithçka po bën është sjellje korrekte dhe përkujdes ndaj fëmijës së bashkëshortit. 

2. Përgjithësisht njerkat janë të nënvlerësuara

Roli i tyre në familje është i nënvlerësuar. Gjithë kreditet për rritjen e mirë të fëmijës i shkojnë nënës dhe babait, ndërkohë që mund të ketë qenë ndikimi i saj i përditshëm dhe pëpjekjet e vazhdueshme për të edukuar siç duhet. Kujtoni që kjo s'është fare detyrë e thjeshtë! 

3. Edhe njerkat kanë ndjenja!

Zakonisht ndjesitë e saj injorohen sepse lidhen me "keqdashësinë", "zilinë", etj, etj. Njerëzit merren vetëm me ndjesitë e fëmijës duke mos llogaritur qëllimin e mirë apo emocionet e njerkës. Gruaja ka një rol të veçantë në çdo familje. Roli i njerkës është përgjithësisht i denigruar nga shoqëria dhe pak herë duartrokiten shembujt e mirë. Nuk është e thjeshtë të përballesh me një rol duke qenë e vetëdijshme që ka pak gjasa që përpjekjet e tua të mos vlerësohen kurrë. Çfarë mbetet në fund është mesazhi universal: dëshira për të bashkëpunuar dhe funksionuar si një familje, respekti reciprok dhe pse jo dashuria, rrëzon gjithë etiketimet, mitet dhe rregullon çfarëdo lloj raporti, pavarësisht sesa të komplikuara janë.

Burimi: Psychology Today